Najczęstsze
objawy chorób serca u psów
Opracowany
przez portal VET
serwis
Choroby
serca są jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych
u psów, zarówno tych w starszym wieku jak i szczeniąt.
Jednym z najważniejszych objawów nieprawidłowego
funkcjonowania serca jest kaszel.
Choroby
serca zdarzają się u psów w każdym wieku, jednak najczęściej
obserwujemy je u:
- psów
bardzo młodych (w wieku 3-24 miesięcy), u których
występują wrodzone wady
serca. Dotyczą one najczęściej dużych i olbrzymich
ras np. owczarków niemieckich, labradorów, golden
retriverów, nowofunlandów, dogów niemieckich,
bernardynów, berneńskich psów pasterskich i innych.
- psów
w średnim wieku (4-8 lat), chorujących na kardiomiopatię,
która występuje przede wszystkim u dobermanów,
bokserów, bernardynów i dogów niemieckich.
- psów
małych ras w wieku 8-10 lat, u których najczęsta
jest niedomykalność
zastawki serca.
CO
OBSERWUJE WŁAŚCICIEL?
Pierwsze
symptomy chorób serca są najczęściej mało charakterystyczne.
Pies częściej leży i śpi, jest mniej
aktywny, niezbyt chętnie bawi się, czasem można
także zauważyć zmienny apetyt, powolne chudnięcie.
U starszych psów jest to często mylone z objawami
starości i rzadko stanowi powód do wizyty u lekarza
weterynarii.
Potem pojawia się najważniejszy
i najczęstszy objaw chorób serca - kaszel.
Wynika on z gromadzenia się na terenie płuc i oskrzeli
płynu. Kaszel jest początkowo sporadyczny, pojawia
się albo po wysiłku albo w czasie podniecenia np.
kiedy pies wita właściciela, cieszy się z nagrody
itp. i szybko ustępuje. Wraz z rozwojem choroby każdy
wysiłek np. bieg, wejście po schodach kończy się uporczywym,
męczącym kaszlem, dyszeniem, łapaniem powietrza. Pies
jest bardzo zmęczony i bardzo długo uspokaja się.
Zdarza się także, że w trakcie wysiłku pies nagle
upada i traci przytomność.
Innym symptomem może być powiększenie
zarysu brzucha, które wynika z wodobrzusza
oraz obrzęki kończyn. Obecność płynu w jamie brzusznej
może także doprowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu
przewodu pokarmowego - biegunki, wymiotów i braku
apetytu. U psów z wodobrzuszem bardzo często występuje
także szybkie chudnięcie oraz zaniki mięśni.
Natomiast szczenięta z wrodzonymi
chorobami serca rodzą się najczęściej zupełnie normalne,
prawidłowo rozwijają się i przez pierwsze tygodnie
życia nic nie wskazuje na istnienie wady serca.
Zdarzają się także szczenięta, które
od początku wykazują niepokojące objawy - są mniejsze
niż ich rówieśnicy z miotu, wolniej rosną i wolniej
przybierają na wadze. Bardzo dużo śpią, niechętnie
bawią się, nawet niewielki wysiłek bardzo szybko je
męczy.
Objawem, który może towarzyszyć
wszystkim chorobom serca jest utrata przytomności, która zdarza się nawet
u 3 miesięcznych szczeniąt. Przeważnie jest ona związana
z wysiłkiem np. biegnący pies nagle upada i leży nieprzytomny.
Często wygląda to tak, jakby pies po prostu potknął
się i podczas upadku uderzył się w głowę i stracił
przytomność. Po kilku minutach zwierzę wstaje i zachowuje
się zupełnie normalnie.
Bardzo groźnym objawem zaawansowanej
choroby serca jest obrzęk płuc czyli nagłe pogorszenie stanu
psa związane z obecnością dużej ilości płynu w oskrzelach
i płucach. Jego objawy to bardzo silny, wilgotny kaszel,
silna duszność - pies stoi lub siedzi z szeroko rozstawionymi
przednimi kończynami i wyciągniętą do przodu szyją,
szybko oddycha, ma otwarty pysk i siny język, wyraźnie
widoczne są ruchy klatki piersiowej i mięśni brzucha.
Czasami dochodzi do utraty przytomności.
Jest to stan zagrażający życiu i
wymaga natychmiastowej, intensywnej opieki weterynaryjnej.
JAKIE
BADANIA POMAGAJĄ WYKRYĆ CHOROBY SERCA?
Bardzo
często podejrzenie występowanie jakiejś wady serca
pojawia się po raz pierwszy podczas osłuchiwania klatki
piersiowej, które jest częścią rutynowego
badania klinicznego np. przed szczepieniem.
Dotyczy to zwłaszcza schorzeń, przy których słyszalny
jest bardzo wyraźny szmer - przede wszystkim chorób
zastawek ale także wrodzonych wad serca. Skłania to
lekarza do skierowania psa na konsultację kardiologiczną.
W celu potwierdzenia istnienia choroby
serca lekarz kardiolog wykonuje pełne badanie kardiologiczne,
zdjęcie RTG, zapis EKG oraz badanie echokardiograficzne.
W wielu wypadkach zdiagnozowanie choroby jest możliwe
dopiero przy zastosowaniu bardziej skomplikowanych
metod np. cewnikowania serca czy angiografii.
W badaniu kardiologicznym
można stwierdzić szmer podczas osłuchiwania serca,
a na terenie płuc mogą być słyszalne szmery i trzaski
wskazujące na obecność w nich płynu. Poprzez osłuchiwanie
i opukiwanie klatki piersiowej kardiolog może także
stwierdzić powiększenie serca.
Opukując i badając palpacyjnie jamę
brzuszną wykrywamy ew. obecność płynu w jamie brzusznej
(wodobrzusze). Natomiast badanie jakości tętna oraz
tzw. czasu włośniczkowego pozwoli na określenie stopnia
zaawansowania niewydolności krążenia.
Zdjęcie RTG pozwala na ocenę
wielkości serca oraz zaburzeń w krążeniu płucnym.
Na zdjęciu może być widoczne powiększenie całego serca
lub jego części np. lewego przedsionka, możliwe jest
także wykrycie obecności płynu w oskrzelach, płucach
czy na terenie klatki piersiowej.
Zapis elektrokardiograficzny
wykrywa przeciążenie serca, dostarcza kardiologowi
informacji o występowaniu ew. arytmii, tzw. bloków
serca, stopniu niedotlenienia serca. Pozwala także
na dobranie odpowiedniej terapii farmakologicznej.
Echokardiografia pokazuje
nam wygląd serca - poszczególnych komór, przedsionków
i zastawek i umożliwia obejrzenie poszczególnych części
serca w czasie jego pracy. Kardiolog dokonuje również
dokładnych pomiarów grubości ściany serca, wielkości
komór i przedsionków. Jest to bardzo precyzyjne badanie,
wskazane praktycznie w przypadku każdej choroby serca.
Niestety, w Polsce jest ono dostępne jedynie w kilku
klinikach.
Zapraszamy do portalu: 