BIEGUNKI

Z medycznego punktu widzenia, biegunka to częste wydalanie kału o płynnej konsystencji. Ich pochodzenie może byś różne: pasożytnicze, wirusowe, bakteryjne lub pokarmowe. Nie wszystkie powodują identyczne konsekwencje. Najczęstsze, i zarazem najgroźniejsze, są biegunki bakteryjne i wirusowe. Narażone są na nie przede wszystkim szczenięta w dużych hodowlach, gdzie choroba rozprzestrzenia się bardzo szybko. Jak zapobiegać biegunkom? Co zrobić, gdy się pojawią?

OSTRA CZY PRZEWLEKŁA

Biegunki dzieli się na ostre i przewlekłe. Biegunki ostre pojawiają się nagle i są intensywne. Biegunki przewlekłe mają mniej gwałtowny przebieg, trwają jednak dłużej i wykazują tendencje do nawrotów. Biegunka ostra zwykle dobrze poddaje się leczeniu, pomimo poważnych objawów. Biegunka przewlekła odporna jest na leczenie i wymaga przeprowadzenia wielu badań. Biegunki o ostrym przebiegu odbijają się na stanie ogólnym zwierzęcia, które staje się przygnębione, może mieć gorączkę, nie przyjmuje pokarmu, brzuch ma wzdęty i obolały, wyraźnie słychać w nim bulgotanie. Biegunki ostre często mają podłoże wirusowe.

ZMIANA SPOSOBU ŻYWIENIA

Sposób żywienia psa także może być przyczyną biegunek. Nagła zmiana diety może spowodować ostrą biegunkę. Można ją jednak szybko wyleczyć, zwykle nie ma ona wpływu na ogólną kondycję zwierzęcia. Jeśli musimy zmienić dotychczasowy sposób żywienia, róbmy to stopniowo, rozkładając zmiany na co najmniej dziesięć dni. Niekiedy właściciel, widząc, że pies ma biegunkę, ponownie zmienia sposób żywienia, co często powoduje pogorszenie stanu psa. Zmiany są możliwe, powinny jednak być wprowadzane łagodnie. Flora bakteryjna przewodu pokarmowego stopniowo przyzwyczai się do nowego pokarmu.

ZABURZENIA NARZĄDÓW WEWNĘTRZNYCH

Biegunki przewlekłe pojawiają się, znikają i regularnie powracają. Stan ogólny psa może nie ulegać zmianie, zwierzę je chętnie i jest żywotne. Biegunki takie świadczą często o problemach z przyswajaniem pokarmu. Aby określić ich przyczynę, trzeba zbadać kał psa. Zaburzenia mogą dotyczyć wszystkich rodzajów pokarmów, lub tylko niektórych: np. tłuszczów czy włókien. Przyczyną mogą być zaburzenia trzustki, jelita cienkiego lub jelita grubego.

LEKI HOMEOPATYCZNE I ZIOŁOWE

Sensacje żołądkowe u psów, o ile nie są wynikiem choroby zakaźnej, wywołane są zwykle wadliwą dietą. Bywa, że po zmianie sposobu żywienia dalsze leczenie nie jest już potrzebne.
Gwałtowna biegunka z szybko postępującym osłabieniem psa może być objawem coronawirozy lub parvowirozy i wymaga natychmiastowej pomocy weterynarza. Jeśli jednak jest efektem niewłaściwej diety lub przejedzenia, cuda może zdziałać napar z bobrku trójlistnego. Jest niestety bardzo gorzki i psom trudno podawać to znakomite lekarstwo. Trzeba wlać je strzykawką odciągając kącik warg.
Z leków homeopatycznym możemy zastosować:
* pulsatilla D4 - przy śluzowatych stolcach o zmiennej barwie
* podophyllum D4 - przy strzelającej, cuchnącej biegunce
* mercurius solubilis D6 - gdy stolce są białe lub żółtawe, z domieszką krwi
* arsenicum album - przy biegunkach połączonych z wychudzeniem psa, oraz przy zatruciach pokarmowych
* antimonium crudum D4 - gdy biegunka występuje na przemian z zaparciem
* causticum D12 - przy nietrzymaniu kału.

„Mój Pies” Luty 2002